De AWV was voor het samensmelten met het Oosten in Stadgenoot in 2008, een sociale woningbouwvereniging met ca 18.000 woningen in Amsterdam.

 

In de jaren tachtig werd voor de warmwater voorziening door de leidinggevenden op de Technische afdeling in samenspraak met het installatiebedrijf Theijsmeijer BV, waar ze mee samenwerkte, gekozen voor geisers. Vele huizen hadden voor de verwarming immers al gashaarden. Er werd nog even gekeken naar electrische “geisers” zgn doorstroomtoestellen, maar door het hoge wattage werd hiervan afgezien.

 

Er werd gekozen voor twee merken: Saunier Duval en Junkers (later hernoemd in Bosch).

 

Tot zover niets aan de hand want alles werd uitgevoerd volgens de toenmalige installatie eisen. Opvallend was wel de keuze van Saunier Duval omdat dit merk in Nederland eigenlijk onbekend was en geen andere woningbouwvereniging dit merk gebruikte.

 

Problemen ontstonden toen tijdens de levensduur van de geisers (officieel 5 jaar, maar vaak werd 10 jaar aangehouden) de regelgeving omtrent geisers veranderde. Geisers moesten voorzien zijn van een rookgasafvoer. Door de Technische afdeling werd gekeken waar een rookgasafvoer aanwezig was en werd deze alsnog aangesloten voor zover het al niet het geval was. Maar in de meeste huizen was geen rookgasafvoer aanwezig, wel een luchtventilatie voor de keuken. Er werd (weer in samenspraak met het installatiebedrijf  Theijsmeijer BV) gekozen voor een zeer gevaarlijke oplossing. De rookgasafvoer werd aangesloten op het ventilatiekanaal, maar om te voorkomen dat keukenluchtjes niet meer werden afgezogen, werd er middels een open T-stuk een opening in het rookgaskanaal gemaakt.

Het gevaarlijke aan deze situatie was als het ventilatiekanaal ergens verstopt raakte, bij alle onderliggende woningen het rookgas de keuken binnenstroomde.

De AWV had veel flatgebouwen in verhuur voor sociale woningverhuur.

Jaren later werd pas het gevaar ingezien en werden de open T-stukken verwijderd, met als gevolg, dat keukenluchtjes niet meer werden afgezogen. Het gevaar was echter hierdoor niet geweken, maar werd eerder vergroot !!

Bewoners schaften afzuigkappen aan en sloten deze aan op het rookgaskanaal. Als de motor in de afzuigkap werd aangezet werden bij alle andere portiekwoningen de rookgassen de keukens weer ingeblazen.

 

Dit was echter nog niet alles.

Bij woningen waar geen ventilatie- en geen rookgaskanaal aanwezig was werd een zgn Junker Oxystop opgehangen. Deze geiser heeft een beveiliging in de vorm van een pijpje dat van de waakvlam tot boven de warmtewisselaar uitkomt. (In de warmtewisselaar wordt het water verwarmd door de vlammen). Zodra teveel rookgassen zich verzamelde boven de warmtewisselaar werd automatisch de waakvlam gedoofd en de thermokoppel zorgde er dan voor dat het gas werd afgesloten.

Aangezien vele huizen een slechte ventilatie hadden en de geiser vaak in storing ging, werd deze beveiliging door de monteurs vaak gesaboteerd door deze te verwijderen, er gaten in te boren of het uiteinde weg van de warmtewisselaar te plaatsen.  Een zeer gevaarlijke situatie.

 

Mensen denken vaak dat het wel meevalt, omdat een geiser in de keuken maar af en toe gebruikt wordt, maar vergeten dat als er gekookt wordt in de keuken en iemand tegelijkertijd staat te douchen, hetgeen bij grote families vaak voorkomt, de geiser constant in werking is en rookgassen produceert.

 

Voor de woningbouw ontstonden ook andere problemen toen de regelwetgeving omtrent geisers aangescherpt werd in de loop der jaren. Immers een geiser heeft maar een bepaalde levensduur en moet dan vervangen worden en de nieuw te plaatsen geiser moet immers voldoen aan de nieuwe wetgeving. Er werd in samenspraak met Theijsmeijer BV een zeer moreel twijfelachtige truc voor verzonnen. In mijn ogen onaanvaardbaar.

Volgens de wet mochten er wel onderdelen van geisers vervangen worden van bestaande geisers zonder dat de geiser onder de nieuwe wetgeving valt.

De installateur verving de hele geiser maar gebruikte de achterwand (bevestigingsplaat van aluminium) van de oude geiser.

Daardoor gold het als vervanging van onderdelen i.p.v. vervanging van geiser.

 

Dit heeft ca 15 tot 20 jaar plaatsgevonden, waardoor de (nagenoeg nieuwe) geiser onder de regelgeving viel van het moment dat de originele geiser geplaatst werd.

 

Je komt dan op het gebied van wettelijke en morele verantwoordelijkheid. Het was een maas in de wet, dus niet strafbaar, maar moreel gezien is het een heel andere zaak. Een woningbouwbouw vereniging die bewust de huurders risico laat lopen vanwege financieel gewin, door huidige regels te ontwijken, negeert de beginselen van een (sociale) woningbouw vereniging.

 

Vergeet niet dat deze veranderde regels voort kwamen uit de vele (vaak dodelijke) slachtoffers die vielen door koolmonoxide vergiftiging.

 

Zowel de woningbouwvereniging als de (erkende) installateur Theijsmeijer BV lapten deze nieuwe regels dus aan de laars en vonden de besparing van geld blijkbaar belangrijker dan de gezondheid van de bewoners. Als excuus werd vaak de problematiek met het aanleggen van nieuwe of aanpassen van bestaande rookgaskanalen aangevoerd. Een niet legitiem excuus want zodra de woningbouwvereniging AWV was opgegaan in Stadgenoot, de ombouw in hoog tempo werd uitgevoerd. (complimenten voor Joost Dassel en de rest van de technische afdeling van Stadgenoot). Helaas gebeurde dit wel pas na een dodelijk ongeval met als oorzaak een slecht functionerende geiser.

Waardes van 400ppm CO in de lucht zijn dodelijk, maar langdurig aan lagere waardes (boven de maximale waarde van 25ppm) blootgesteld worden, kunnen verschijnselen als misselijkheid, hoofdpijn, duizeligheid, futloosheid veroorzaken.

Zwangere vrouwen en hartpatiënten zijn extra gevoelig voor CO vergiftiging en bij deze personen zullen deze waardes lager zijn.

 

 

Hoe komt het dat een installatiebedrijf en een woningbouwvereniging op deze levensgevaarlijke manier met de regels omgingen?

​

Dit heeft met persoonlijk financieel gewin te maken. In een volgend verhaal zal ik dit uitleggen en met alle details komen. Corruptie was in die tijd heel gewoon bij woningbouwverenigingen en installatiebedrijven. Kijk maar naar de vele rechtszaken in de laatste jaren waar alleen nog de extreme zaken werden aangepakt.

 

Duidelijk is wel dat een woningbouw vereniging nooit deze risico’s had mogen nemen en dat Theijsmeijer BV, dat erkend is op water- gastechnisch gebied, zijn verantwoordelijkheid had moeten nemen en had moeten weigeren om hier aan mee te werken.

 

Gelukkig is onder Stadgenoot een ander beleid gekomen en zijn deze situaties waarschijnlijk verleden tijd, hoewel het een vreemde zaak is dat het installatiebedrijf nog steeds werkzaam is voor Stadgenoot. Waarschijnlijk komt dit omdat de huidige verantwoordelijke afdeling begonnen is met mensen van het Oosten, die dus niets wisten van de misstanden bij de AWV.

​

Tenslotte een tip voor iedereen: Eis dat bij elk onderhoud van een CV of andere gas warmtevoorziening zoals geiser of kachel, een CO-meting wordt uitgevoerd. Noteer deze uitkomsten zelf ook zodat u een overzicht krijgt en kunt zien als de uitkomsten slechter worden tijdens de levensduur van het apparaat.

Kijk op deze Youtube-video hoe een dergelijke meting gedaan wordt. (type meetinstrument kan varieren)

​

​

​

​

​

​

​

​